Madlilies (ofwel gekke Lily) woont in een groot huis in het Blauwe bos. Zij tekent en schildert de mensen en dieren die in het bos wonen. Voor de kinderen die in het Blauwe bos worden geboren maakt Madlilies altijd een mooi geboortekaartje, voor een trouwfeest een trouwkaart en voor iedereen die het leuk vindt een schilderij voor boven de eettafel. In het huis van Madlilies is het behoorlijk druk; veel dieren zijn er in de loop der jaren neergestreken omdat er heel goed gekookt wordt. Bovendien staan de bedden in het Madlilies huis bekend om de veelkleurige zachte lappendekens, waaronder je wonderbaarlijk goed kan dromen en slapen.

De blauwe hond

Heb je ooit een blauwe hond gezien? Madlilies in ieder geval niet, totdat ze er ̩̩n tegen kwam in de vroege ochtend. De Blauwe Hond was bosviooltjes aan het zoeken in het Blauwe Bos. Ze zijn in gesprek geraakt en uiteindelijk vrienden geworden. De Blauw Hond is "Neus" van beroep; hij stelt parfums samen. Hij verzamelt bloemen, planten en mossen in het bos en brouwt er mengsels van. Deze parfums worden in grote glazen flessen in de bomen bewaard. De Blauwe Hond maakt iedere dag een paar verse violenmuilen voor Madlilies; de binnenkant van haar (vrij grote) schoenen zijn bekleed met paarse viooltjes. De Blauwe Hond woont in het bos, hij komt alleen in het Madlilies huis als er een feest is. Hij neemt dan voor iedereen een toverbal mee. Deze toverballen groeien aan de struiken in het Blauwe Bos. Als je op zo۪n toverbal zuigt, zie je alles om je heen in ̩̩n kleur.

Lapje

Lapje is een wat magere poes, met aan een kant een platte kop. Lapje is tegen een boom aangelopen en is sindsdien wat schuw geworden. Ze blijft bijna altijd op haar eigen kamer, waar ze lappen, dekens en sloffen verzamelt. Ze gaat graag in bad en maakt stoffen lavendelzakjes. Alleen op Midzomernacht, wanneer de zon niet ondergaat, rent ze 's nachts rond in het Blauwe bos. Lapjes huisgenoten komen vaak even bij Lapje in de mand liggen als ze moe zijn. Of ze nemen een bad in haar blauwe badkuip, en maken haar lavendelolie op.

De Giraffe

Hoe de giraffe bij Madlilies terecht is gekomen, weet niemand. Madlilies wil hier niets over vertellen. De dieren in huis denken dat Madlilies de giraffe als baby heeft meegesmokkeld uit Afrika. Een baby giraffe past makkelijk in een van Madlilies hoge hoeden. Madlilies spreekt ook een beetje giraffentaal. Jammer genoeg spreken de andere dieren deze taal niet. Zij zingen wel mooie liedjes voor haar als de dieren op de rug van de giraffe een glaasje worteltjessap drinken. Dit sap maakt de oranje stippen op de giraffennek heel erg mooi. Toch verlangt de giraffe soms naar haar familie in Afrika. Dan steekt zij haar hoofd door het dak van het huis en zingt een liedje. De sterren in de lucht verzamelen zich dan rond haar nek; een giraffenlied is zo verschrikkelijk helder en mooi! Zou het in Afrika ook nog te horen zijn?

De rode kater Siep

De grootste oranje kater van het huis (Siep) is chef-kok van beroep. Hij is dol op worteltjes en pompoenen. Zoals iedere kat houdt hij ook van vis, maar dan vooral van oranje guppies. De vacht van Siep blijft feloranje door de grote hoeveelheden worteltjescake en pompoensoep die hij voor zijn huisgenoten maakt. Siep is geboren op 11 november (Sint Maarten). Zijn verjaardag wordt gevierd met uigeholde pompoenen met lichtjes erin. Het mooiste feest van het jaar. De allergrootste pompoen van het seizoen wordt bewaard tot Oudjaarsnacht. Precies om 11.00 uur 's avonds verandert deze pompoen in de koets van Assepoester, maar dat verhaal ken je al!

Matroesjka€™s

In het torentje van het Madlilies huis wonen de Matroesjka's (houten Russische poppen) die Madlilies heeft meegenomen van een van haar reizen naar het vroegere Rusland. Het torenkamertje is aan de binnenkant behangen met bladgoud. De Matroesjka's houden erg van Gregoriaanse missen (een soort kerkmuziek), waar je soms wat bedroefd van raakt. Toch is het heerlijk om af en toe thee te drinken in het torenkamertje. Je krijgt er mierzoete thee en ronde kaneelkoekjes met wit glazuur. Als het buiten sneeuwt zetten de Matroesjka's alle ramen open in het torentje, zodat er binnen een dik wit sneeuwkleed komt te liggen. Vreemd genoeg blijft deze poedersneeuw binnen prachtig zacht en blijft de hele winter liggen in het torenkamertje.